قصّه و شعر گاهی شوخی‌‏ست، گاهی هم بافنده‌‏ای بازی‏گوش در خیالم که راست و دروغ را به هم می‏‌بافد

 

من سرم رو خیلی کم رو به بالا طرف آسمون میگیرم. نه اینکه سر بزیر باشم، نه، عادت دارم بیشتر به روبروم نگاه کنم. هرچه روبروم فضا بازتر باشه، اعتماد به چشمام هم بیشتر میشه، بعد میتونم همه جا رو خوب ببینم.

تنها وقتی میخوام چشم تو چشم خورشید کنم، وقتی میخوام ستاره ها رو بشمرم؛ سرم رو بالا میکنم.

و وقت هائیکه سراغ تو رو از ماه میگیرم.

+ نوشته شده در  یکشنبه پانزدهم آذر ۱۳۸۸ساعت 12:53  توسط سعید از برلین  |