بجای لذت و استفاده بردن از داشتههایش (از جوانی، سلامتی و از نیرو و زیبائیاش) شب و روز به دنبال آنچه که نداشت و آرزویش را میکرد میدوید. زمان اما سریعتر از او میچرخید و بجز آرزو آنچه او دارا بود را با خود میبرد.
|
قصّه و شعر گاهی شوخیست، گاهی هم بافندهای بازیگوش در خیالم که راست و دروغ را به هم میبافد
|