چند لحظه پیش با پیامک قشنگاش سطلی پر از رنگهای شبتاب به شبام افشاند:
تشویق ِ امروزت جانی تازه در روحم دمید. به این خاطر شعر "گفتگو با ماه" را برای تو میسرایم، باشد که شبات با آن روشن گردد و ستارهها بتوانند تو را راحت نظاره کنند.
گفتگو با ماه.
ای عشق،
مدتهاست که ترکم کردی،
سایهات اما هنوز پیش من است.
برایش نوشتم:
زیبائی شعرت واقعاً شگفتزدهام کرد، و تو مرا با آن ثروتمندتر ساختی. همیشه شاعر باشی.
