شعرهای برتولت برشت.(34)

قصّه و شعر گاهی شوخی‌‏ست، گاهی هم بافنده‌‏ای بازی‏گوش در خیالم که راست و دروغ را به هم می‏‌بافد

آه ای شوق شروع

آه ای شوق شروع! آه ای صبح سحر!

اولین علف، وقتی به نظر می‏رسد

که فراموش گشته رنگ سبز!

آه ای اولین ورق کتاب منتظران، بسیار غافلگیر ساز! بخوان

آهسته، خیلی سریع

بخش نخوانده برایت نازک می‏گردد! و اولین

قطره آب بر چهره‏‏ای عرق کرده! پیراهن

تازه و سرد! آه ای شروع عاشقی! نگاهی سرگردان!

آه ای شروع کار! در ماشین سرد

بنزین زدن! اولین کار و اولین مبلغ

برای روشن شدن موتور! و اولین پک به سیگار،

که ریه را پر می‏سازد! و تو

ای افکار جدید!

در باره سعادت

آنکه بخواهد جان به در برد، محتاج سعادت است.

بی سعادت هیچکس خود را از چنگ سرما و گرسنگی

یا حتی از انسان‏ها نجات نمی‏دهد.

سعادت کمک است.

من خیلی سعادت داشتم. به این خاطر

هنوز زنده‏ام.

اما با نگاهی به آینده، با وحشت متوجه می‏گردم

چه زیاد هنوز من به سعادت محتاجم.

سعادت کمک است.

آنکه سعادت با اوست، قوی می‏باشد.

یک مبارز خوب و یک معلم دانا

کسی‏ست که سعادت دارد.

سعادت کمک است.

نوشته‏ سنگ قبر از جنگ هیتلر

پدر، تو گذاشتی به سربازی بروم

مادر، تو مرا مخفی نکردی

برادر، تو مرا به اشتباه انداختی

خواهر، تو مرا بیدار نساختی!

+ نوشته شده در جمعه یکم مهر ۱۳۹۰ساعت 13:3 توسط سعید از برلین |