شعرهای برتولت برشت.(7)

قصّه و شعر گاهی شوخی‌‏ست، گاهی هم بافنده‌‏ای بازی‏گوش در خیالم که راست و دروغ را به هم می‏‌بافد

از یک کتاب درسی برای شهرنشینان.(6)

هفت

در باره خطر حرفی نزنید!

شما نمی‏توانید درون یک مخزن از میان نرده‏های کانال رد شوید:

شما باید پیاده شوید.

چراغ چای‏پزی را بهتر است اینجا بگذارید

حالا باید خودتان ببیند که چطور از عهده باقیمانده کار بر می‏آئید.

پول باید حتماً داشته باشید

من از شما نمی‏پرسم، از کجا و چطور

اما بدون پول لازم نیست که اصلاً به راه بیفتید.

و اینجا نمی‏توانید بمانید، مرد.

اینجا شما را می‏شناسند.

اگر من خوب متوجه شده باشم

می‏خواهید قبل از دست کشیدن از مسابقه دو،

هنوز مقداری استیک بخورید!

بگذارید همسرتان همانجا که است بماند!

او خود دارای دو دست می‏باشد

بعلاوه دو پا هم داراست

(دو پائی که دیگر به شما مربوط نیست، آقا!)

ببیند خودتان چطور می‏توانید مؤفق شوید!

اگر می‏خواهید هنوز چیزی بگوئید، پس به من بگوئید،

من آن را از یاد خواهم برد.

حالا دیگر لازم نیست مواظب باشید:

دیگر کسی اینجا نیست که شما را ببیند.

اگر مؤفق شوید،

کاری بیشتر از آنچه که یک انسان بدان متعهد است انجام داده‏اید.

لازم به تشکر نیست.

+ نوشته شده در یکشنبه بیستم شهریور ۱۳۹۰ساعت 19:42 توسط سعید از برلین |