شعرهای برتولت برشت.(6)

قصّه و شعر گاهی شوخی‌‏ست، گاهی هم بافنده‌‏ای بازی‏گوش در خیالم که راست و دروغ را به هم می‏‌بافد

از یک کتاب درسی برای شهرنشینان.(5)

شش

او به پائین خیابان می‏رود، با کلاهی پشت گردن انداخته شده!

او به چشمان همه نگاه می‏کند و سر تکان می‏دهد

او در مقابل هر ویترین مغازه‏ای می‏ایستد

(و همه می‏دانند که او بازنده است!).

آنها باید می‏شنیدند که چگونه او گفت،

می‏خواهد با دشمنش یک کلمه جدی صحبت کند

صدای صاحب‏خانه وقت گفتن: خیابان بد جارو شده است

مورد پسندش نیست

(دوستانش از او قطع امید کرده‏اند!).

البته او هنوز می‏خواهد یک خانه بسازد

البته او می‏خواهد هنوز در باره همه چیز فکر کند

البته او نمی‏خواهد سریع قضاوت کند

(آخ، او بازنده است، دیگر پشتش کسی نایستاده!).

(این را از مردم شنیدم.)

+ نوشته شده در یکشنبه بیستم شهریور ۱۳۹۰ساعت 12:18 توسط سعید از برلین |