شعرهای برتولت برشت.(4)

قصّه و شعر گاهی شوخی‌‏ست، گاهی هم بافنده‌‏ای بازی‏گوش در خیالم که راست و دروغ را به هم می‏‌بافد

از یک کتاب درسی برای شهرنشینان.(3)

چهار

من می‏دانم به چه محتاجم.

من در آیینه می‏نگرم و می‏بینم،

که باید بیشتر بخوابم؛

و شوهری که من دارم به من زیان می‏رساند.

وقتی صدای آواز خواندنم را می‏شنوم، می‏گویم:

امروز من سر حالم؛

این برای رنگ چهره خوب است.

من تلاش می‏کنم

تازه بمانم و سفت،

اما تقلا نخواهم کرد؛

تقلا کردن چین و چروک می‏آورد.

من چیزی برای هدیه کردن ندارم،

اما آن را با رژیم گرفتن جبران می‏سازم.

من با احتیاط غذا می‏خورم؛ من آهسته زندگی می‏کنم؛

من موافق راه میانی‏ام.

(من مردم را اینچنین در تقلا دیدم.)

+ نوشته شده در شنبه نوزدهم شهریور ۱۳۹۰ساعت 12:44 توسط سعید از برلین |