قصّه و شعر گاهی شوخی‌‏ست، گاهی هم بافنده‌‏ای بازی‏گوش در خیالم که راست و دروغ را به هم می‏‌بافد
اما حالا اوضاع بدتر می‏شود. دوشیزه چشم اشعه ایکسی یک اتیکت مخصوص که نخی از آن آویزان است و تو باید آن را به گوشه‏ای از ساک ببندی تحویلت می‏دهد؛ وتازه بعد از این کار می‏توانی ساک را با خود داخل هواپیما ببری.
اضافه وزن‏دارهای با تجربه با این شیوه بوسیله به اصطلاح کابین-استراتژی مقابله می‏کنند. به این ترتیب که در کابین رختکن کوچکی که در همه فرودگاه‏ها در ازاء چند سکه می‏شود کرایه کرد، محتوای ساک را خالی می‏کنند و با ساک خالی به سمت گیشه رفته و آن را به آسانی روی ترازو قرار می‏دهند و تیکت ضروری پروازکنان به سویشان می‏آید. به کابین برگشته _ اضافه وزن را داخل ساک می‏کنند _ با ساک پر خارج گشته و به سمت هواپیما می‏روند _ و زندگانی دوباره قابل زندگی می‏گردد.
در پروازهای بین‏المللی می‏توان اسرائیلی‏هائی که در حال عرق ریختن‏اند و با شتاب تبداری محتوای کابین‏های رختکن را در ساکی با اتیکت مخصوص می‏چپانند همه روزه مشاهد کرد. زبان عامیانه در کابین‏های رختکن عبریست. و وقتی یک بوئینگ پس از اوج گرفتن کمی یک ‏وری پرواز می‏کند، می‏توان فوری دانست که در سمت رو به پائین کج شده مسافرهای اسرائیلی نشسته‏اند.
حقیقت این است که:
هیچ چیز نمی‏تواند زیباتر از نپرداختن اضافه وزن باشد. طبق تحقیقات جدید علم روانشناسی ثابت شده است که نیاز نپرداختن اضافه وزن بلافاصله با پیدا شدن غریزه جنسی در انسان بوجود می‏آید. در هر صورت با ساکی به وزن سی و دو کیلوی پرداخت نشده سوار هواپیما گشتن یک نشاط غیر قابل مقایسه است. اما آنچه به من مربوط می‏شود، من هم در حقیقت فقط به این خاطر با هواپیما پرواز می‏کنم.
_ پایان _
+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و دوم دی ۱۳۸۹ساعت 22:35  توسط سعید از برلین  |