قصّه و شعر

خرد از نوع تبتی آن. (67)

wale — Sun, 15 Nov 2009 09:36:18 GMT

مرگ را با عینک تحریف و خرافات مشاهده نکن، با عینکی که برعکس و یا تصورهای اجباری نشانت میدهد. برایمان مشکل است درک اینکه در لحظه مردن به اکنون میرسیم و اینکه دیگر دمی در تمام جهان برایمان باقی نمیماند. مرگ ما را از زمان جدا میسازد.

***

برای درک اینکه جهان نه آغازی دارد و نه پایانی کوشا باش. با گذشت زمان نه تحولی پدیدار میگردد و نه تکاملی. این نوع بینش اشتباه است. کائنات همیشه در لحظه و دم به سر میبرد. گیتی هرگز دم را رها نمیکند. ما هیچگاه دم را رها نمیکنیم.

***

ما چه چیز استواری را در هنگام مرگ دوباره پیدا میکنیم؟ درخشش هستی و خورشید آغازین را. تا هنگامیکه تو مرگ را با آغوشی باز پذیرا نگردی ناقص باقی میمانی و طبیعت ژرف و آگاهی جاودانه ات تو را ترک میکنند . ترس از زندگی و ترس از مرگ خوشبخت بودن را ناممکن میسازند.

***

دست فرد در حال مرگ را در دستانت نگهدار، او را در لحظه مرگ تنها مگذار _ همراهی باش برای او در این گذرگاه سخت.

***

خودت را از تمام خرافاتی که روح و ذهنت را مسدود میسازند رها ساز. بعد از مرگ، نه در کالبد یک حیوان بدنیا می آئی تا چنین کفاره سختی بپردازی و نه در کالبد یک زاهد و یا فردی نورانی اگر هم عفیف و پاکدامن زندگی کرده باشی.

http://saidazberlin.de/15.5November.wmv

خرد از نوع تبتی آن. (66)

wale — Sun, 15 Nov 2009 03:19:18 GMT

دشواری نه در محتاط بودن، بلکه در به احتیاط فکر کردن نهفته است. با مستولی شدن بر فرصت هائیکه خود را بر تو عرضه میدارند شروع کن. وقتی کسی با نیت خیر همواره محتاط باشد، اندیشیدن بی اختبار عادتش میگردد.

***

دم بیکران است. کاش میتوانستیم آن را کاملاً زندگی کنیم تا به ابدی بودن آن پی میبردیم، زبرا که دم پاینده است.

***

چند سال را با فرار در رویاهای خالی ات از کف دادی؟ خوشبختی منتظر نمیماند. خوشبختی خود را در دم و در اینجا میبخشد.

***

در اکنون خوشبخت زی! هیچ مکان دیگری برای عاشقی وجود ندارد.

http://saidazberlin.de/15November.wmv

خرد از نوع تبتی آن. (65)

wale — Sat, 14 Nov 2009 22:58:18 GMT

در پس شبح هر چیزی راه ها و گذرگاه هائی به سوی جهان و کائنات دیگر وجود دارد _ یعنی در لایه دیگری از حقیقت. تو با کمک گرفتن از مدیتیشن که همان متمرکز کردن نیروی ذهن است، توانا به داخل گردیدن در یک عکس و یا قطعه ای موزیک میگردی.

***

جهان را از برج دیده بانی ذهن مشاهد کن، و تو حس خواهی کرد که چگونه او خود را به رویت میگشاید، و خواهی دید چه زیاد و زیبا متنوع و تراش دیده تر میگردد. عمق جهان بی مرز است. جهان را با چشم یک ساحر بنگر و او افسون زده به تو پاسخ و عشق هدیه خواهد داد.

***

تضادی میان جهان آشکار و جهان نامرئی، جهان مادی و جهان معنوی معین نکن، وگرنه مانند آن است که مدعی شوی یخ آب نمیباشد.

http://saidazberlin.de/14.5November.wmv

خرد از نوع تبتی آن. (64)

wale — Sat, 14 Nov 2009 12:35:18 GMT

تمام هراس ها و تمام نگرانی ها، بیان وحشتی عمیقتر میباشند _ وحشت از مرگ. این بزرگترین وحشتیست که از زمانهای بسیار دور مشغول آزار انسان است.

بیاموز، شاد و بدون آنکه عشق به زندگی را از کف دهی هر روز از نو بمیری. و این پیروزی ات بر وحشت را ممکن میسازد.

***

آن باور درست و آن اشتیاق سرکش ِ تبدیل فعل به عمل گم شده ات را دوباره بیاب. حتی اگر زندگی ات سراسر در جستجو بگذرد، حتی اگر جستجوئی ناشیانه باشد.

آرزوی خوشبخت بودن، حتی در عمیقترین نقطه فاجعه از زندگی، اجازه درخشیدن تک ستاره ای در آسمان را میدهد.

***

ذهن از وحشت تغییر شکل یافته و آشفته، هرج و مرج و تضادهای جهان را دوباره منعکس میسازد. ذهن رها از وحشت اما هارمونی، یگانگی و زیبائی گیتی را دوباره نمایش میدهد. همه چیز بستگی به آن دارد که تو خود را چگونه میبینی.

***

این تغییر توست که جهان را متغییر میسازد.

http://saidazberlin.de/14November.wmv

دشمن دانا.

wale — Fri, 13 Nov 2009 17:47:18 GMT

نزدیک عصر، وقتی کشاورزان و دامداران بر روی سبزه نشسته و خستگی کار از تن به در میکردند، ملا نصرالدین را میبیند که خرش را بر دو دست بالا برده و مشغول نزدیک شدن است. خستگی از تن مرد و زن تبدیل به نیروئی خنده زا شده و همه شروع به خندیدن میکنند تا ملا به آنها میرسد و خرش را برای چریدن زمین میگذارد و خود کنار مردم ده مینشیند.

یکی از مردان میگوید: همانطور که شاعر گفته است؛ دشمن دانا بلندت میکند، بر زمینت میزند نادان دوست. بقیه شروع به خندیدن میکنند، ولی ملا بلندتر از همه میخندد و بعد به مرد میگوید: این اولاً شعر نیست و مثل است و هر مثلی هم چندین معنا میتواند داشته باشد، منظور تو از زدن این مثل کدام یک از معانی میتواند باشد؟

مرد میگوید: میخواهد مثل باشد، یا نباشد! ولی شما اول بگید چرا خرتان را بر سر دست حمل میکردید و سوارش نبودید؟

ملا فوری جواب میدهد: جوابش خیلی ساده است؛ طبق قرار بین من و خرم هر موقع یکی از ما خسته شود دیگری مسؤل حمل کردنش است. خرم در اثر رفتن و حمل کردن من تا همین نزدیکی خسته شده بود و نوبت من بود که به او سواری دهم. ولی حالا شما به من بگید، آیا هرگز به این موضوع فکر کرده اید باید همانطور که همیشه کوشش میکنید برای دیگران دوست خوبی باشید به همان اندازه هم دشمن خوبی برای دیگران باشید؟ تا دشمنان شما هم بتوانند به خود بگویند که دشمن دانا بهتر از دوست نادان است و در هنگامه جنگ از جان شما بهتر از جان خویش محافظت کنند؟

دشمنان دانا در جنگ با هم، خرد و معرفت همدیگر را ترقی میدهند. دشمن دانا نه برای به زمین زدن حریف خود، بلکه برای بلند کردنش، برای ارتقاء فکر و اندیشه اش با او در نبرد است.

آیا به این فکر کرده اید که اگر مرگ را برای نشان دادن شجاعت خود به تمسخر گیرید بدین معناست که تولد را حقیر شمرده اید؟

یا اینکه به جای فکر کردن به این چیزها مینشیبند ببینید کی من به خرم سواری میدهم تا بخندید!؟

همه میخندند و با هم میگویند: ملا تو چقدر ساده ای! ما که به تو نمیخندیم، تو ملای مائی! ما به خریت خر تو میخندیم. انقدر خره که یادش میره اول پالونو از پشتش برداره بذاره پشت شما، و همینطور پالون به پشت سوارتون میشه!!

http://saidazberlin.de/13.75November.wmv

روز نامگذاری.

wale — Fri, 13 Nov 2009 09:52:18 GMT

نیمی از سر کوچک و زیبایش را کمی از سوراخ دایره شکل لانه تخم گذاری خارج میکند، به اطراف نگاهی با ترس و شگفتی کرده و سریع خود را به کنار میکشد.

به خود میگویم عروس را باید دم حجله چند بار ماچ محکم کرد! و در لانه را باز کرده و نوزاد را که در گوشه ای از لانه از وحشت سعی در فرو کردن خود در جرم چوب لانه دارد تا از نظر ناپدید گردد را در کمال مهارت و مهربانی در یک لجظه کوتاه در مشت گرفته از لانه طوری خارج میکنم که دنیای روشن بیرون چشم او را آزار ندهد.

بعد او را در میان دو دستم که به فرم پیله در آورده بودم قرار میدهم. نور هنوز از میان انگشتانم میگذرند و دلیل ترسش میشوند. دو کف دستم را ده میلیمتر به هم نزدیک و به بدن ظریف و گرمش که کمی از ترس در لرزش بود فشار می آورم. در آنی انگار هنوز در جنین به سر میبرد حس اعتماد و آسایش به او برمیگردد و پس از لحظه ای سرش را کمی دراز کرده به انگشتم تکیه میدهد و به اطرافش نگاه میکند. سرش را با ناخن انگشت اشاره آرام خارانده و ماساژ میدهم. بالهای زیبا و نازش را با فشار نامحسوس نک انگشت میمالم، دستم را مانند ننوئی آرام به عرض یکسانت به این سو آنسو حرکت میدهم و چشمان نوزاد بسته میشوند.

وقتی مادر نوزاد پس از صبحانه خوردن به لانه بازگشته و میبیند جا تر است و بچه نیست، از همان داخل لانه با داد بقیه را در جریان میگذارد.

دو دائی و یکی از عمه های نوزاد فوری با سر و صدا نوزاد را صدا میکنند. مسیح اما در اثر تجربه میدانست که کار کار من باید باشد، پس فوری با پسر بزرگش روی قاب بالای سرم نشسته و من با باز کردن کمی از دستانم نوزاد را نشانشان میدهم که سلامت و در خواب است، اما ناگهان یکی از عموهایش مانند عقاب در بالای سرم خشمگین به پرواز آمده و میگوید: اوهوی! چکار میکنی؟ بجه رو بذار سر جاش.

از مادر نوزاد میپرسم دوست داری اسم نوزاد رو چی بذاریم؟ میگوید: هرچی بابا جونم بگه! از مسیح میپرسم اسمشو چی بذاریم: میگوید: چون از پنج تا تخم فقط این سر از تخم در آورده بد نمیشه اسمشو یکی یکدونه بذاریم! خنده ام میگیرد و میگویم: خوب مرد حسابی میخواستی کارتونو درست انجام بدین که لازم نباشه دخترت تخمهای تخمی بذاره. اگه صحیح کار رو انجام میدادید الان این بچه تنها نبود و دو سه تا برادر و خواهر کوچلو هم داشت و دیگه لازم نمیشد اسم تخمی ای مثل یکی یکدونه براش انتخاب کنی!.

مسیح مزاح و خنده ام را با خنده پاسخ داده و میپرسد: یکی یکدونه کجاش تخمیه؟ من هم همچنان با خنده جواب میدهم: همه جاش و بیشتر فرصت چانه زنی به او نداده و میپرسم: نوزاد چطوره؟ هم لغت نو توش داره هم زاد!

میگه: اوه، خیلی عالیه، تلفظش هم مثل یکی یکدونه وقت گیر نیست.

نوزاد را چند بار میبوسم و آرام دوباره در لانه قرار میدهم. مادر فوری به لانه داخل میشود و بعد از اطمینان از سلامتی کودک خود آرام گرفته، مینشیند و نوزاد را با نک زیر بال اش میکشد و بعد آهسته آهسته پلکهایش روی هم قرار میگیرند.

http://saidazberlin.de/13.5November.wmv

قهوه مخلوط با اشگ.

wale — Fri, 13 Nov 2009 00:30:18 GMT

چک...

میشکند قطره اشگم سکوت سرد قهوه ی تلخ فنجان را.

چک...

قهوه یکباره به تکان می افتد، بخار میبندد پیش نظرم.

_ از بهر چه اشگ میریختی!؟

داغ و شیرین شده ام از اشگ بصرت.

چک...

میچکد آهسته قطره های اشگ ز فنجان بر دستم.

چک...

دست من میلرزد، قهوه میترسد، میجوشد

مثل آبشاری از قطره ی اشگ روی پاهای یخزده ام میریزد.

شُر

میخندم؛ نه از سوزش پا یا سوزش دست

بل به خونسردی قهوه

به شیرینی پاهای داغ شده ام میخندم.

و به این میخندم که صفای قهوه از روی پا نوشیدن

خیلی بیشتر از لیوان یکبار مصرف است.

http://saidazberlin.de/13November.wmv

آگهی استخدام.

wale — Thu, 12 Nov 2009 14:41:18 GMT

از صبح بعد از خواندن آگهی روزنامه به فکر فرو رفته بود. قهوه مینوشید و سیگار پشت سیگار دود میکرد.

ماهها از بیکاریش میگذشت و بچه ها دیگر کم کم سر و صدایشان بلند شده بود. نگاه زنش هم روز به روز غمزده و غریبانه تر میگشت. چاره ای نداشت و میبایست به هر قیمتی شده کاری پیدا کند.

روش صاحبخانه اش را همه اهل محل میشناختند. خیلی ها به عادتش آفرین میگفتند و بعضی هم لعنتش میکردند. صاحبخانه مستأجرانش را همیشه یکهفته بعد از اخطار سوم بخاطر نپرداختن کرایه از خانه بیرون میکرد و امروز پنجمین روز بعد از اخطار سوم بود.

شقیقه هایش تیر میکشید و به اینکه کار یک فرمانده جنگ چه میتواند باشد فکر میکرد. اولین جوابی که به مغزش خطور کرد ناامیدش ساخت؛ او که قادر به کشتن نیست، حتی مشاهده کشتن مرغ و گوسفند هم برایش مشمئز کننده است چه برسد به کشتن انسان.

ناامید و غمگین جرعه ای قهوه مینوشد و در حین پک زدن به سیگار ناگهان جرقه ای ذهنش را روشن میسازد، خوشحال به خود میگوید: شاید کار فرمانده جنگ فقط دستور به جنگیدن باشد! و فوری شماره تلفن درج شده در زیر آگهی استخدام را میگیرد و پس از برقراری تماس سرخوش و پر از اعتماد خود را معرفی کرده و میگوید که آگهی استخدام را در روزنامه امروز خوانده و مایل به استخدام شدن برای این شغل است. بعد با حرارت تعریف و تأکید میکند در فرماندهی جنگ سالیان درازی مهارت کسب کرده و وقتی آهنگ فریاد حمله او به گوش سربازان میرسد مانند قهرمانان به دل دشمن میزنند....

صدای شوخ مردی از آن سر سیم میگوید: میبخشید، فکر کنم کمی دیر جنبیدید! منظور شما حتماً آن آگهی استخدامی است که پنج روز پیش در روزنامه ها دستور چاپ اش را دادیم؟! ما خوشبختانه همان روز فرد مورد نظرمان را استخدام کردیم و دو روزی میشود که وی سر کار خود در جبهه جنگ به سر میبرد......

گوشی از دست مرد به زمین می افتد و با شتاب نگاهی به تاریخ بالای روزنامه می اندازد، سیگاری روشن کرده و آهسته از خود میپرسد: یعنی پنج روز از خیره شدن من به این آگهی میگذره!؟

عادت صاحبخانه بر همه اهل محل معلوم بود و دیدن خانواده ای جدید که بعلت نپرداختن کرایه خانه مجبور به تخلیه خانه شده اند و در پیاده رو زندگی میکردند باعث تعجبشان نمیگشت، اما از چند روز پیش مردم با تعجب از کنار همسایه خود که روزنامه به دست و خیره به آن در گوشه ای از کوچه زندگی میکند میگذرند. مرد نه به سلام آنها جواب میدهد و نه به سؤالهایشان و نه حرکتی از خود نشان میدهد. چشمانش اما در روز دو بار به گردش می آیند: یکبار صبحها از سمت آگهی استخدام به سمت تاریخی که بالای روزنامه درج شده است و یکبار هم عصرها که همان مسیر را بازمیگردند.

http://saidazberlin.de/12.75November.wmv

امروز من.

wale — Thu, 12 Nov 2009 11:07:18 GMT

امروز خورشید با رفت و آمدش مانند قماربازانم کرده. شاید باور نکنی؛ به ساعت که نگاه کردم دریافتم بیش از دو ساعت است از پنجره به بیرون خیره مانده تا یقین کنم که امروز عصر باران خواهد زد یا خورشید تا آن موقع از خود پایداری نشان خواهد داد.

هیجان زده ام بی آنکه بر سر چیزی شرط بندی کرده باشم.

قمار بازی را میمانم که در خواب برنده گشته و صبح بدنبال قبض رسید جایزه اش این جیب و آن جیب خود را میگردد. من اما نمیدانم در خواب چه دیده ام که حالا به دنبالش بگردم، و اطمینان از اینکه عصر باران خواهد بارید یا نه شاید مانند برنده شدن در قمار مهم نباشد، اما خیالم را راحت میسازد، مانند خیال آن قمار بازی که بین کارتهای در دستش چهار آس میبیند و بعد جهان برایش میرقصد.

امروز اگر خورشید بماند و باران نبارد سر به دست و پا به بیابان خواهم گذاشت. تو را هم همراه خود خواهم برد. تو مرشدم خواهی گشت و من رهرو تو.

http://saidazberlin.de/12.5November.wmv

خرد از نوع تبتی آن. (63)

wale — Thu, 12 Nov 2009 06:58:18 GMT

همه چیز هستی ست. مدیتیشن دروازه ها را میگشاید، بندها را میدرد، در و پنجره ها را دوباره شفاف میسازد، به ما چشم اندازهای تازه ای نشان میدهد و میگوید:"شما آنحائید. بنابراین به خود حرکت دهید! شما رها میباشید. شما درتمام این جهان ها زندگی میکنید.

***

ما کالبدهای بیشماری داریم، اما تنها به آن جسم مادی خود آگاهیم. تو توانا به تعویض مکان میباشی؛ از یک کالبد به کالبدی دیگر. بدینگونه که انگار در اطاق یک ساختمان پنجاه طبقه زندگی میکنی، بدون آنکه بدانی این امکان برایت وجود دارد که دری را باز و اطاق ها و طبقه های دیگر را کاوش کنی. آن آگاهی حقیقی و اصلی را که متعلق به خود توست بیاب. در باره خوابها، آرزوها و احساساتت تا حد سرگیجه گرفتن تحقیق کن.

***

بینهایت کوچک هم میتواند مانند بینهایت بزرگ عظیم و غول آسا باشد. وانگهی، در میان بینهایت کوچک و بینهایت بزرگ مرزی قرار نگرفته است. تنها مرزی که وجود دارد خود ما هستیم و شیوه پذیرا گشتن و حس کردنمان.

http://saidazberlin.de/12November.wmv